LAAT ME LEREN

De beweging die alle kinderen graag een stem geeft!

 

 

De verenigde Naties hebben het Kinderrechtenverdrag getekend.

De rechten van alle kinderen van 0 tot 18 jaar worden hierin beschermd.

Maar binnen ons schoolsysteem worden veel van deze rechten geschonden.

 

Kinderen worden gedwongen naar school te gaan en het schoolprogramma te volgen.

Het schoolsysteem draait om dwang, macht en presteren.

 

Het realiseren van de rechten van het kind binnen onze scholen is cruciaal voor het welbevinden, leren en de ontwikkeling van kinderen.

De wereld van het kind is een geheel andere wereld dan een aantal jaren geleden.

Kennis is overal beschikbaar en de vraag mag gesteld of de school nog wel dezelfde rol moet vervullen als in de vorige eeuw. Het moet op school niet meer gaan om de meetbare opbrengsten. Het moet nu gaan om het kind. Het kind  dat zich voor moet bereiden op deelname aan een snel veranderende maatschappij, waarin flexibiliteit, creativiteit, samenwerking, vrije keuze, zelfbepaling, zelfvertrouwen en andere persoonlijke eigenschappen van groter belang zijn dan de leeropbrengsten!

 

Er dient een omslag te worden gemaakt in het denken over onderwijs, een omslag van leerplicht naar leerrecht. In het onderwijssysteem moet de nadruk niet liggen op de verstrekker van het onderwijs, maar op het perspectief van het kind: wat heeft het kind nodig!

Pas hierna dient de vraag te worden gesteld hoe dit mogelijk kan worden gemaakt.

Door onderwijs vanuit deze insteek te bezien, kan pas echt worden voldaan aan de rechten van het kind.

 

Met de actiebeweging ‘LAAT ME LEREN’ pleiten wij er voor:

·         Het Nederlandse schoolsysteem te veranderen en in overeenstemming te brengen met het Kinderrechtenverdrag. Zodat kinderen zich kunnen ontwikkelen op een manier die past bij hun leeftijd, persoonlijkheid en toekomstplannen. Zodat kinderen voldoende keuzevrijheid en vrije tijd om te spelen en ontspannen hebben en hun privacy wordt gerespecteerd.

·         Kinderen op de hoogte brengen van hun rechten.

 

De wetgever ziet de kinderen nog steeds niet als volwaardige mensen en legt de scholen willekeurige studieprogramma’s en leerjaren op.

De scholen meten vervolgens de kwaliteit van onderwijs in cijfers door het kind te meten op meetbare gebieden.

Met het gevolg dat de leerlingen via één mal door het schoolsysteem worden geperst om goede cijfers te verzamelen. Wordt er zo niet volledig voorbij gegaan aan de unieke kwaliteit dat elk kind bezit en die het juist hard nodig zal hebben in de toekomst?

 

En wanneer je van tevoren vastlegt wat de doelen zijn voor het onderwijs aan het kind, ontneem je dan  het kind niet het recht en mogelijkheid om te laten zien wat het nodig heeft?

 

Niet alles wat meetbaar is, is belangrijk en niet alles wat belangrijk is, is meetbaar (Einstein)

 

School kills creativity (sir Ken Robbinson)

 

Veel van de problemen in scholen kunnen we oplossen door het afschaffen van dwang binnen het onderwijs.

Laten we niet vasthouden aan erfenissen uit het schoolverleden, maar durven vertrouwen op de mogelijkheden en de kwaliteiten van het kind in deze nieuwe tijd.

 

Wat betekent school eigenlijk? 

 

Het woord school komt van het Griekse Scholé. Scholé betekent rust, vrije tijd, rustige behandeling van zaken of: bezigheid in ledige uren, meest studie, discussie, bespreking. 

Het oorspronkelijke doel van school is dus leren in je vrije tijd. Leren vanuit vrije wil. Leren vanuit eigen motivatie. Leren omdat leren gewenst is. Om je te ontwikkelen. Om te groeien. Vanzelfsprekend wordt de motivatie tot leren bepaald door interesses, behoeften, en persoonlijkheid. De leerwijze is per individu verschillend.

Hetgeen geleerd wordt is per individu verschillend. Zo verschillend als we allemaal zijn. 

Om het kind de middelen te geven zich gezond te ontwikkelen en om eigen persoonlijkheid waardevol te maken, moeten zowel de school als de “methoden” volledig wijzigen.  

 

Maar kan dat wel in Nederland?

 

Iedereen mag een school oprichten in Nederland, die past bij de religieuze, levensbeschouwelijke of onderwijskundige overtuiging. Ouders hebben dan ook 'vrije schoolkeuze', maar de wetgever eist dat de school op basis van door de wetgever opgestelde kerndoelen, de lessen c.q. onderwijsactiviteiten verzorgt en verplichtleerlingen daaraan deel te nemen.

Is hiermee niet een systeem van dwang en macht gecreëerd?

 

Daarbij stelt de wetgever als voorwaarde, dat een school het uitgangspunt dat kinderen zich vrij moeten kunnen ontwikkelen, loslaat.

 

Maar worden hiermee niet de rechten van elk individueel kind geschonden?